Zo'n jaar of 15, 16, 17 geleden stopte ik door omstandigheden met mijn werk als Trambestuurster bji het GVB, te Amsterdam.

Helaas verloor ik hierdoor ook het contact met het merendeel van mijn collega's.

De stilte waar je dan 'in valt' heeft enige tijd nodig gehad om gewaardeerd te worden...

 

Met het opstarten van mijn facebookpagina bleken er toch nog enige collega's te zijn die zich mij nog konden herinneren, en die mij toevoegden.

Onder hen ook Henk.

 

Henk was een heel fijne, eigenzinnige collega, die samen met Frits, een andere, even fijne collega, vorig jaar een boek uitgegeven bleek te hebben, "Tramtranen en andere wissels", gevuld met meerendeels verhalen over, jawel, hun 'tramtijd'.

Dit jaar stond nummer twee, "Ontspoord"  op het punt uitgegeven te worden. In dit deel zouden er ook bijdragen komen van overige collega's wier inzendingen via hun site www.mompelmannen.nl  al deels te lezen waren.

Henk benaderde mij om ook een bijdrage te leveren, en afgelopen Zaterdag was daar dan de feestelijke presentatie van het nieuwste boek met daarin, joepie, een piepklein stukje van mij.

Nieuwsgierig?

 

Ontspoord,  door H. Zoutberg en F. Hogeslag

 

Uitgeverij Boekenbent

ISBN 978-90-8570-821-6

 

 

 

 

 

 

P.S.

Het lukt helaas nog steeds niet om bij het meerendeel van jullie te reageren, net als het sommigen van jullie niet lukt hier te reageren...

Hopelijk is dit dan toch een keer snel voorbij! Alhoewel, snel...Dan had het allang opgelost moeten zijn, zucht...

 

 

 

 

 

 

't is bizar, 't is verbijsterend, 't is nie fijn nie,

maar sinds ik weer met IE surf kon ik niet eens meer op mijn eigen blog hier komen...

Ook reageren lukte niet meer, nergens, nada, noppes, ik was totaal onthand!

(Er kwam ook nog weer een operatietje tussendoor maar soit, da's alweer achter de rug...)

Derhalve heb ik mij toen maar meer op Facebook gestort. Een mens mot wâ he...

Inmiddels lukt het mij dus weer, getuige dit stukje.

Mèt IE.

Alhoewel ik toch binnenkort Firefox weer ga installeren zodat ik ook weer bij jullie kan reageren.

 

Want stiekem mis ik jullie wel hoor...

 

 

 

 

Dank.

Dank voor jullie lieve wensen in mijn log hieronder, en via de mail.

Uiteraard wil ik niet achter blijven en jullie via deze weg een geweldig, reeds begonnen, nieuw jaar toewensen.

 

 

 

 

Moge al jullie mooie, goede en haalbare dromen uitomen...

En voor zij die nieuwsgierig zijn: Madame Kip heeft het overleefd. Zowel ons weekje weg naar Texel als de oudjaarsvuurwerkoverbelasting...
De week dankzij de goede zorgen van mijn buufie/vriendin, het laatste dankzij mijn coooole instelling.
Ze heeft het grootste deel van de avond gezellig naast mij op de bank doorgebracht, af en toe schrikkend van de knallen en mij met een piepje aankijkend, waarop ik haar weer suste. Toen het bijna 'zover' was heb ik haar in haar kooi gedaan, met een deken er overheen.

Ik heb haar niet meer gehoord.

De volgende morgen was zij weer mopperig als vanouds...

 

Verder was onze avond rustig. Sunnyboy vermaakte zich buiten met vuurwerk (Gatverdegatver! Waarom moet hij dat nou leuk vinden? Eng gedoe!) en binnen werd er met een dik dekbed overheen lichtelijk gesnotterd en gekoortst.

Ach, een mens mot wâ he...
En jullie?

Iedereen er veilig doorheen gekomen?

Weer uitgerust nu?

En Texel?

Texel was grandioos, als vanouds, heerlijk, ontspannen, rustgevend, kortom: Te kort...

Heel apart was trouwens de sneeuw daar. Of liever: De ontbrekende sneeuw daar. De meeste sneeuw die er lag, lag op de daken van de auto's die van het vasteland kwamen. De rest mocht alleen de naam 'poedersuiker' hebben, àls er al iets lag...

Bijna niet te geloven he, gezien wat er in de rest van het land lag?! En toch was het zo...

Voilà!

v

v

v

 

 

 

 

 

 

 

Lieve allemaal,

 

daar ben ik dan weer.

Voor even.

Morgen vertrek ik nl met aanhang en al voor een heerlijke vakantieweek naar mijn favo-eiland: Texel.

Geen kerstgedoe met verplichte figuren, gewoon lekker voor de open haard en doen wat ik wil.

 

 

En dan nu...

SORRY!

Sorry voor het zolang niets meer van mij laten horen, sorry voor het niet reageren, sorry, sorry, sorry...

Ik moet eerlijk bekennen dat al jullie reacties wel degelijk door mij zijn gelezen en met een grote glimlach zijn ontvangen. Jullie zijn lief...

Ik had en heb het echter druk. Druk met leven, met ergeren, met genieten, met druk maken en proberen uit te rusten, kortom, met van alles en wat er nog bij komt...Het enige wat er op internet-gebied nog uit mijn vingers komt is wat geklieder op Facebook. En zelfs dat is me soms te veel.
ik hoop dat jullie het mij kunnen 'vergeven' en dat ik na deze week rust weer 'vers' kan beginnen!
Ondertussen wil ik jullie allemaal geweldige dagen toewensen, en neem ik jullie allemaal in gedachten een ietsie mee naar Texel...

Have fun!

 

 

 

 

 

 

 

Ik mag graag zingen.

Nee, niet en public. Ongeacht hoe ik hier over kom en wat ik dan ook uit mag stralen heb ik me daar (en overal) toch een plankenkoorts waar je 'U' tegen zegt.

Maar zingen doe ik veel, en het liefst wanneer ik alleen ben. Dan gaan mij stembanden namelijk op 'out loud' en blèr ik dat het een lieve lust is.

Ik hoef er niet veel voor te doen, meestal hum en brom ik al voor ik er zelf erg in heb.

Ook kàn het gebeuren dat ik een zetje nodig heb. Dan steek ik mezelf soms onverwachts een denkbeeldige microfoon onder mijn neus en zing ik ineens, wellicht vanuit een soortement Pavlov-reactie. Of misschien denk ik dat ik op een karaokefeest op een podium sta. Alhoewel díe gedachte mij weer totaal dicht doet slaan.

Hm, ik ben zo ondoorgrondelijk...

Volgens diegenen die het wèl aan hebben mogen horen zing ik trouwens niet eens zo onverdienstelijk. Da's dan weer mooi meegenomen.

 

Ook in de auto gaan uiteraard zowel de stembanden als de radio/cdspeler/mp3/usbstick aan. Weliswaar qua volume afhankelijk van wie er bij mij aan boord zijn...

Zo kon het gebeuren dat ik vorig jaar met Sunnyboy en schoondochterliefje in de auto naar, je raadt het al, Texel toog, voor een weekje vakantie.

Uiteraard ging in de auto de muziek aan en al rijdende vergat ik de op de achterbank knus tegen elkaar aan gezeten geliefden. Luidkeels begon ik te blèren,

waarop ik vanaf de achterbank Sunnyboy tegen schoondochterliefje hoorde verzuchten:  

"Zie je wel, ik zei toch dat ze dat ging doen..."

 

 

 

Twee dames, laten we ze voor het gemak Miep en Janneke noemen, hebben voor een interview afgesproken elkaar ergens te ontmoeten.

 

Miep: "Hoi, jij bent zeker Janneke?"

Janneke:-"ja hoi!".

Miep: "Hoi Janneke, en ik ben dus Miep".

Janneke:- "Ja hoi, en ik ben Janneke".

 

(............)

 

 

 

 

Vannacht heb ik gedroomd van heerlijk huppelende frikandellen, een enkeling verleidelijk rond zwemmend in de mayonaise...

 

 

Herinneringen.

Wie heeft ze niet...
Soms zijn ze oh zo fijn, kun je even wegduiken in dat wat eens was, dat wat zo goed voelde.

Je wentelen en koesteren.

Maar ook andersom.

De minder fijne, zeg maar gerust zwaar klote, herinneringen.

Ze kunnen je plotsklaps overvallen, nèt op een totaal onverwachts en àltijd ongeschikt moment. Althans, dat is mijn ervaring.

En nee, ik pretendeer niet de enige hiermee te zijn. Als ik de logs hier en daar zo doorspit heeft ieder zijn of haar potje wel meegekregen. Of zoals een populair Hollandsch spreekwoord ook wel zegt: Ieder huisje heeft zijn kruisje.

 

Wat zou het toch fijn zijn als je juist die nare herinneringen uit kon vlakken, als je juist díe kon vergeten.

Dust in the wind...

 

 

 

Al enige tijd hoor ik van enkele reageerders/sters dat zij niet meer bij mij kunnen reageren, omdat de melding "even geduld graag" in het reageervenster blijft hangen.

Via vragen op de helpdesk kreeg ik van gork.punt.nl de volgende tip: (er vanuit gaande dat de niet-kunnen-reageren-reageerders met Internet Explorer werken:)

Als je met Internet Explorer werkt dan is dit op te heffen door op een rood kruisje te drukken. Dit kruisje kun je vinden op dezelfde hoogte als de adresbalk, dus waar het adres van mijn pagina staat. Dan is het het 3e icoontje er achter.

Voor een foto met uitleg, klik op de volgende link: Gork.



Update: Het werkt dus niet voor iedereen...Hmz...
Nah, ik laat dit toch nog even als Sticky-topic staan, voor het geval dàt.

Meer onzin kun je hieronder natuurlijk ook kwijt in het reageerveld.

Mijn andere, nieuwere blogjes komen gewoon hieronder te staan.

 

Gehoord op een verjaardag:

 

De watervallen van Nigeria...